การอยู่ตัวคนเดียว

น้องผู้หญิงคนหนึ่งบอกว่า ตอนนี้เขาตัวคนเดียว ไม่มีใครแล้ว ..
ผมระเบิดเสียงหัวเราะซะลั่นออฟฟิศ .. แล้วมึงไม่ดีใจเหรอ
เอ่อ .. ลืมตัวไปนิดนึง น้ำเสียงเขาดูเศร้าๆ น่ะ ผมควรทำท่าเห็นอกเห็นใจสินะ
แต่ .. ไอ้นี่มัน ดราม่า ..

ความจริงผมนับถือเขานะ
เขาผ่านเรื่องร้ายๆ มาเยอะ แต่เขาเข้มแข็งและต่อสู้ จนผ่านมันมาได้
เขาไม่ได้เป็นคนอ่อนแอเลย .. ในความคิดผม เขาแกร่งทีเดียว
มันก็อยู่ที่ว่า คุณจะจมอยู่กับ ปลักโคลนแห่งความทุกข์
หรือค่อยๆ แก้ปัญหาที่ละเรื่อง แล้วผ่านมันไปอย่างกล้าหาญ

ผมก็ตัวคนเดียวเหมือนกัน
มันก็อยู่ที่แต่ละคนว่า .. เดือดร้อนไหม กับการอยู่ตัวคนเดียว

มันอาจหมายถึง อิสระ ..
คุณสามารถตัดสินใจได้ทุกเรื่อง โดยไม่ต้องถามใคร
ไม่ต้องให้ใคร มามีผลต่อการคิด หรือมายุ่งเกี่ยวกับสมองน้อยๆ ของคุณ
หรือบงการคุณ ... นอกเสียจาก คุณชอบแบบนั้น
คุณมีอำนาจในการใช้เงินของตัวเอง ไม่ต้องแบ่งใคร
จัดการกับรายรับ รายจ่าย ได้ตามความพอใจ

แต่หลายๆ คนบอกว่า มันเหงา .. เหรอ ..
ก็ต้องดูว่า เหงากับไม่เหงา อันไหนคุณได้ความบันเทิงมากกว่ากัน
( แล้วความเหงา คืออะไรวะ ..)

เราทุกคนเกิดมาเพื่ออยู่คนเดียว .. นี่เรื่องจริงนะ
คุณอาจใช้ชีวิตร่วมกับใครบางคน และคิดว่า คุณได้ทำอะไร ร่วมกับใครสักคน
แต่ความจริงคือ คุณก็แค่ ต่างคนต่างทำ อะไรๆ กับใครอีกคนต่างหาก
และสุดท้าย คุณก็ตายไปคนเดียว ..

ผมเคยเห็นการแต่งงานกับศพที่เป็นข่าวใหญ่โต และไม่เข้าใจว่า .. ทำไปทำไม ..
กะจะให้โลกซาบซึ้งไปกับคุณเหรอ .. ผมจะซึ้ง ถ้าคุณตายตามเธอไปด้วย

เรื่องราวแบบโรมิโอกับจูเลียต มันก็แค่จินตนาการเพ้อเจ้อของเช็คเสปียร์เท่านั้นล่ะครับ
และกลายเป็นละครโศกนาฎกรรมที่โด่งดังไม่ใช่เล่น .. ผมก็ชอบ
ผมไม่แน่ใจว่า คน .. ชอบเรื่องโรมานซ์ หรือ ชอบดูความชิบหายของคนอื่น กันแน่
แต่ ในโลกแห่งความเป็นจริง มันไม่มีหรอกครับ ..
ถ้าใครมี ก็เอามาเล่าหน่อย ผมจะปั่นให้ดังเอง .. เอาหลักฐานมาด้วยนะ ไม่งั้นมันจะปั่นยาก