สมาธิสร้างปัญญา

ใจสงบ ลมละเอียด จนแผ่วหาย
กากตะกอน แผ่กระจาย อยู่ก้นบึ้ง
เฝ้าติดตาม ลมไป ไม่พรั่นพรึง
พิจารณา สิ่งซึ่ง กระทบใจ

มิควรมี ภาพใด ให้ปรากฏ
ที่ควรจด จ่อคือสติ คงมั่นไว้
หากมีภาพ เกิดขึ้น มาหลอนใจ
ลืมตาเสีย ก็ได้ ดีพอกัน

แม้แต่ลม หายใจ ยังไม่เที่ยง
อย่าได้เพลี่ยง ไปยึด กับสิ่งฝัน
เมื่อชีวิต ดำเนินไป ในแต่ละวัน
ทุกสิ่งผัน แปรไป ไม่ถาวร

หากปัญญา บังเกิด ก็วางได้
เป็นผู้ดู อยู่ไกลๆ ไม่แทรกซ้อน
จะมองเห็น ความจริง ไม่แน่นอน
นี้จะสอน ถูกผิด ด้วยตัวเอง

หากลงฌาณ กายสบาย ใจก็ว่าง
จงอย่าติด ความเบาบาง ฤาหลงแสง
มัวเพลิดเพลิน ฤทธา พาสำแดง
จงพลิกแพลง ถอนออก โดยทันใด

อันจะช่วย สมาธิ บังเกิดผล
ขอเพียงยล ขณิกะ ให้จงได้
ดูให้ผ่าน ตลอด อย่างมงาย
อิทธิฤทธิ์ หากมุ่งหมาย ไม่หลุดพ้น

หากท่านฝึก สตินี้ ให้แน่วแน่
จะไม่แพ้ แก่ใจ อันสับสน
รู้ทุกเมื่อ แม้จิต ลวงด้วยกล
จะยังผล อันสามารถ ควบคุมใจ